حواله، پولی است که به طرف دیگری منتقل می شود. به طور کلی، هرگونه پرداخت فاکتور یا قبض را می توان حواله نامید. با این حال، این اصطلاح امروزه بیشتر برای توصیف مبلغی استفاده می‌ شود که توسط شخصی که در خارج از کشور کار می‌ کند برای خانواده‌ اش در خانه ارسال می‌ کند. این اصطلاح از کلمه remit گرفته شده است که به معنای بازگرداندن است.

عوامل مرتبط در اعتبارات اسنادی

1. متقاضی اعتبار: وارد کننده یا خریدار که تقاضای گشایش را به بانک ارائه نموده و شرایط اعتبار و اسناد مورد نیاز را تعیین می نماید.

2. بانک گشایش کننده اعتبار: بانکی است که براساس تقاضای متقاضی، اعتبار را آماده و ان را در وجه ذی نفع صادر می کند. 

3. بانک ابلاغ کننده: بانکی است که به درخواست و با مجوز بانک گشایش کننده اعتبار، اعتبار یا اصلاحیه های صادر را به ذی نفع ابلاغ می کند. 

4. بانک معامله کننده: بانکی است که اسناد اراده شده در قبال اعتباری را که ابلاغ نموده معامله می نماید. 

5. بانک تأیید کننده: هر بانکی که اعتبار را تأیید می نماید براساس تعریف مقررات UCP به بانکی اطلاق می‌شود که بنا به درخواست یا مجوز بانک گشاینده اعتبار تأیید خود را بر اعتبار می افزاید. 

6. بانک پوشش دهنده: عامل و کارگزار تعیین شده توسط بانک گشایش کننده اعتبار است که مجوز پوشش وجه اسناد معامله شده توسط بانک معامله کننده را دارد. 

7. بانک تعیین شده: بانکی است که از سوی بانک گشایش کننده اعتبار برای رسمیت بخشیدن به اعتبار و پرداخت وجه معامله به ذی نفع انتخاب می شود. 

8. ذی نفع اعتبار: صادرکننده یا فروشنده که اعتبار در وجه وی گشایش می‌شود و بانک گشایش کننده در مقابل او به طور غیرقابل برگشت متعهد به پرداخت است.